Όταν κοιτάς από ψηλά...

Όταν κοιτάς από ψηλά...

26 Οκτωβρίου 2014

Μουσικό αφιέρωμα στο ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

Τα τραγούδια του Μακεδονικού Αγώνα είναι συνέχεια των κλέφτικων τραγουδιών και αποτελούν ουσιώδες μέρος της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους. Είναι ηρωικά τραγούδια και αναφέρονται σε ιστορικά γεγονότα και ενέργειες ιστορικών προσώπων που συγκλόνισαν ολόκληρη την Ελλάδα.
Το έντεχνο τραγούδι «Το κάθε μας χωριό» είναι ένα σχολικό τραγούδι για τον Καπετάν Κώττα που καταγόταν από το χωριό Ρούλια των Κορεστίων Φλώρινας, το οποίο σήμερα έχει το όνομά του. Ο Κώττας βγήκε από πολύ νέος στα βουνά πολεμώντας τους μπέηδες και τους κομιτατζήδες. Τον έπιασαν οι Τούρκοι και τον κρέμασαν στις 27 Σεπτεμβρίου 1905 στο αλογοπάζαρο του Μοναστηριού:

Το κάθε μας χωριό τον Κώττα υμνεί,
της Ρούλιας τα αντάρτικα τ' ασκέρια,
που τ' όνομα τους πήραν οι ουρανοί,
χρυσό να το κεντήσουν με τ' αστέρια.

Αιώνια τα ντουφέκια τους βροντούν,
στον κάμπο στα βουνά σε κάθε ράχη
και μπρος από τα μάτια μας περνούν,
αγέρωχοι οι Μακεδονομάχοι.



Ο Αντώνης Μίγγας είχε μυστική εθνική δράση. Κυκλοφορούσε ως Καπετάν ''Αετός'' στα μέρη της Νάουσας. Από εκεί άρχισε η συνεργασία του με τον Τέλλο Άγρα και δημιουργήθηκε η μεγάλη φιλία μεταξύ τους.
Είναι συγκινητική η αφοσίωση του Αντώνη Μίγγα στον Άγρα και η εμπιστοσύνη του στο Θεό. Όταν κάποιοι προσπάθησαν, την τελευταία στιγμή, να τον ελευθερώσουν από τους κομιτατζήδες, τους είπε:'' ΜΑΖΙ ΗΡΘΑΜΕ, ΜΑΖΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ, σαν θέλει ο Θεός. Όπου πεθάνει ο αρχηγός μου, εκεί θα πεθάνω κι εγώ'':

Τον Μίγγα τον εκρέμασαν στου Βλάδουβου τα μέρη,
μαζί μ' αυτόν εκρέμασαν και τον Αριστοτέλη.

Αντώνη, δε λυπήθηκες νι μάννα νι πατέρα,
ούτε γυναίκα κι αδερφές, ούτε μια θυγατέρα;

Έλα, γυναίκα μου χρυσή, πάρε και την Ελένη
κι ελάτε εις τον τάφο μου, να ιδείτε τι θα γένει.

Τους στίχους αυτούς τους τραγούδησε η ίδια η Ευγενία, σύζυγος του Αντώνη Μίγγα, τον Αύγουστο του 1939 στη Νάουσα.



Το έντεχνο σχολικό τραγούδι «Λεβεντογέννα, εσύ, των Μακεδόνων γη» δεν έχει αναφορά στον Μακεδονικό Αγώνα αλλά στον Μέγα Αλέξανδρο και στην πρωτεύουσα του Μακεδονικού Βασιλείου, Πέλλα.
Τους στίχους έγραψε δάσκαλος ο οποίος υπηρέτησε στο σχολείο της Πέλλας τη δεκαετία του 1950. Αφορά μια περίοδο κατά την οποία οι παρελάσεις και οι σχολικές γιορτές στις Εθνικές επετείους γίνονταν με αυτό το τραγούδι:

Λεβεντογέννα, εσύ, των Μακεδόνων γη,
κόρη σεμνή του φεγγαριού,
Πέλλα, που σκόρπισες παντού,
τα φώτα του πολιτισμού.

Εσύ, που γέννησες στη γη, στον ουρανό,
χρυσό αστέρι λαμπερό
τον ξακουσμένο Στρατηγό,
τον Μέγα Αλέξανδρο.


Φέτος συμπληρώνονται 110 χρόνια από την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα το 1904. Ο Αγώνας αυτός οδήγησε τελικά στην απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1912-13 με τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους.
Η Μακεδονία ξακουστή είναι ο τίτλος του πατριωτικού τραγουδιού για τη Μακεδονία που ακούγεται σήμερα σε εορτές και εθνικές επετείους και καθιερώθηκε ως ύμνος της Μακεδονίας.
Ο «Μακεδονικός αυτός παραδοσιακός χορός», που χορεύονταν υποχρεωτικά απ’ όλους τους μαθητές των δημοτικών σχολείων, είναι ένα από τα παραδοσιακά τραγούδια που η ρίζα τους ξεκινάει από τους Ακρίτες υπερασπιστές του Βυζαντίου.
Γράφτηκε μετά τους Βαλκανικούς πολέμους και τραγουδιέται και ως εμβατήριο. Ο στίχος του είναι γραμμένος σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο και χορεύεται σε ρυθμό χασάπικο:

Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα,
που έδιωξες τους βάρβαρους κι ελεύθερη είσαι τώρα.



23 Οκτωβρίου 2014

Η έννοια της στρογγυλοποίησης των αριθμών

Στρογγυλοποίηση ... της  κακομοίρας

ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Έλα δω ρε να παραδώσεις. Λέγε τι έπιασες σήμερα;
ΖΗΚΟΣ: Έπιασα, τι έπιασα; Δεκάρες έπιασα. Βερεσετζήδες κι όλοι οι σπαγγοραμένοι. Τι έπιασα;  Ήρθε ο στραβάραπας ο τενεκετζής, με 'κείνον τον άλλον, τον πορτοφολά, αυτός που είναι έτσ'.  Ήπιαν κάτι ούζα, τσ' έδωσα λίγο σαλαμάκι σάπιο εκεί, λίγο τυράκι, 9,80  πες  9.
ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Γιατί να πω 9;
ΖΗΚΟΣ: Πες 9 τώρα. Γράφε εκεί. Ήρθε μετά ο άλλος, εκείνος ο πορτοφολάς που τον κυνηγάει η αστυνομηνία όλο. Ξέρεις ποιος σου λέω. Εκείνος που είναι έτσι, που φοράει την τραγιάσκα ανάποδα και σε κλέβει με το 'να μάτι. Ήρθε με μια παρέα, ήπιαν κάτι ούζα, 2 κατοστάρια, τσ' έφτιαξα 2 αυγά, λίγο σαλαμάκι, 16,40  πες  15.
ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Γιατί 15, ρε;
ΖΗΚΟΣ: Πες 15 για τη στρογγυλοποίηση. Τι θα κάνουμε; Θα πάμε κόντρα στους δεκαδικούς αριθμούς τώρα; Ήρθε κι ο άλλος, ξέρεις ποιον λέω, ε; Εκείνος που σε μιλάει εσένα και κοιτάζει το Τόκιο, που είναι έτσι, ο αλλήθωρος. Έφερε μια μεγάλη παρέα, τσ' έκανα κάτι αυγά, τσ' έδωσα δυο κονσέρβες σάπιες που είχαμε, λίγο τυρί, κάτι ψωμιά, κάτι αυτά... 43,20  πες  40 !
ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ: Όχι ρε, δε λέω 40, γιατί άμα πω 40,  40 θα 'ναι οι ώρες σου...!!
video


video


video

08 Οκτωβρίου 2014

Μακεδονικός Αγώνας - 13 Οκτωβρίου

Το κάθε μας χωριό (Καπετάν Κώττας)

Το κάθε μας χωριό τον Κώττα υμνεί
της Ρούλιας τα αντάρτικα τ' ασκέρια
που τ' όνομά τους πήραν οι ουρανοί
χρυσό να το κεντήσουν με τ' αστέρια.

Αιώνια τα ντουφέκια τους βροντούν 
στον κάμπο στα βουνά σε κάθε ράχη
και μπρος από τα μάτια μας περνούν
αγέρωχοι οι Μακεδονομάχοι.

Τον Κώττα μυστικά τα χείλη υμνούν 
και στήνουν στη θυσία του μνημεία
οι Έλληνες που μάθανε ν’ αγαπούν
τους ήρωες και τη Μακεδονία.


Τον Μίγγα τον εκρέμασαν

Τον Μίγγα τον εκρέμασαν στου Βλάδουβου τα μέρη, (δις)
μαζί μ' αυτόν εκρέμασαν και τον Αριστοτέλη. (δις)
Αχ!, αχ!, μήλο της μηλιάς,
αχ!, αχ!, ηρωική καρδιά.

Αντώνη, δε λυπήθηκες νι μάννα νι πατέρα, (δις)
ούτε γυναίκα κι αδερφές, ούτε μια θυγατέρα; (δις)
Αχ!, αχ!, μήλο της μηλιάς,
αχ!, αχ!, ηρωική καρδιά.

Έλα, γυναίκα μου χρυσή, πάρε και την Ελένη (δις)
κι ελάτε εις τον τάφο μου, να ιδείτε τι θα γένει. (δις)
Αχ!, αχ!, μήλο της μηλιάς,
αχ!, αχ!, ηρωική καρδιά.

Αχ!, αχ!, μήλο της μηλιάς,
αχ!, αχ!, ηρωική καρδιά.


Λεβεντογέννα εσύ, Πέλλα


Λεβεντογέννα εσύ, των Μακεδόνων γη,

κόρη σεμνή του φεγγαριού, Πέλλα, που σκόρπισες παντού,
παντού, παντού τα φώτα του πολιτισμού.

Εσύ που γέννησες στη γη, στον ουρανό,
χρυσό αστέρι λαμπερό, τον ξακουσμένο στρατηγό,
στρατηγό, στρατηγό το Μέγα Αλέξανδρο.

Του Αλεξάνδρου γη, του ήλιου διαλεχτή,
από τη θεία σου πηγή χρυσίζει ο ήλιος την αυγή,
αυγή, αυγή, ω! μήτρα ιερή!

Ηλιοστάλακτη Ελληνική ψυχή,
Μακεδονία ξακουστή σου τραγουδούν όλοι μαζί,
μαζί, μαζί η Δύση κι η Ανατολή.







Μακεδονία ξακουστή

Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάνδρου η χώρα, (δις)
που έδιωξες τους βάρβαρους κι ελεύθερη είσαι τώρα. (δις)

Ήσουν και θα ’σαι ελληνική, Ελλήνων το καμάρι, (δις)
κι εμείς τα ελληνόπουλα θα πλέκουμε στεφάνι. (δις)

Οι Μακεδόνες δεν μπορούν να ζούνε σκλαβωμένοι, (δις)
και όλα να τα χάσουνε η λευτεριά τούς μένει. (δις)