Όταν κοιτάς από ψηλά...

Όταν κοιτάς από ψηλά...

18 Μαρτίου 2017

Χαμένοι πολιτισμοί

Πριν από 1.000.000 χρόνια υπήρχε ένα νησί στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού, η Αργυρούπολη. Στην Αργυρούπολη υπήρχε πολλή βλάστηση, πολλά ζώα και πολύς πλούτος. Οι βασιλείς της Αργυρούπολης ήταν μόνο γυναίκες και την πρώτη βασίλισσά της την έλεγαν Αργυρώ. Η Αργυρούπολη υπήρξε για 15.000 χρόνια, οπότε καταστράφηκε από έκρηξη ηφαιστείου. ΑΡ.ΤΣ.

Η Εμινούπολη χτίστηκε το 1987 π.Χ. από τον Σόλων-Σόλων. Βρισκόταν στη νοτιοανατολική Ασία. Ήταν τόσο πλούσια που τα είχε όλα από χρυσάφι και ασήμι. Βασίλισσα ήταν η Εμινέ, πολύ έξυπνη και σοφή. Όταν έκαναν πόλεμο με τους Γερμανούς, νίκησε η Εμινούπολη, αλλά αργότερα έγινε ένας μεγάλος σεισμός που είχε τόση δύναμη, ώστε βυθίστηκε η πόλη. Μέχρι σήμερα κανείς δεν ξέρει πού ακριβώς βρισκόταν. ΕΜ.ΤΣ.

Η Φλαβιούπολη ήταν η μεγαλύτερη χώρα σε όλο τον κόσμο. Έγινε το 1955 π.Χ. στο μεγαλύτερο βουνό της χώρας. Πολλοί άνθρωποι πήγαιναν και επισκέπτονταν αυτή τη χώρα. Έβλεπαν τα αγγεία, τα αγάλματα και τα χρυσά τείχη. Σ’ αυτή τη χώρα ζούσε ο αυτοκράτορας Λάμπρος Β’, ο οποίος πέθανε. Μετά από χρόνια αυτό το μέρος εξαφανίστηκε επειδή έγινε παγκόσμιος πόλεμος. Αυτό το μέρος θα μείνει για πάντα στην ιστορία σαν ένα μυστήριο. ΦΛ.ΕΛ.

Πριν από 5.000 χρόνια περίπου, στα βάθη της Νότιας Αμερικής υπήρχε μια χώρα που λεγόταν Ίσιδα. Η χώρα αυτή είχε 6.000.000 κατοίκους. Η πρωτεύουσα αυτής της χώρας ήταν η Ζενίθ, όπου ζούσαν 1.000.000 κάτοικοι. Η Ζενίθ ήταν μια γραφική πόλη με πολύ πράσινο, πολλά ποτάμια και παραδοσιακά σπίτια. Οι κάτοικοι της Ίσιδας ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Έπειτα όμως από φυσικές καταστροφές σχεδόν είχε διαλυθεί. Οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να καλλιεργήσουν τρόφιμα, ούτε τη γειτονική, πλούσια σε κοιτάσματα χρυσού, χώρα Ζάτρα μπορούσαν να νικήσουν. Μετά από πολυετή πόλεμο η Ίσιδα είχε καταστραφεί. ΚΩ.ΜΠ.

Η Μελλιούπολη ήταν η μεγαλύτερη χώρα που υπήρξε ποτέ στον κόσμο. Ήταν νησί του Ειρηνικού Ωκεανού. Εκεί ζούσαν πολλοί άνθρωποι. Υπήρχαν πολλά μαγαζιά, καφετέριες, βιβλιοπωλεία, σχολεία, πάρκα κ.ά. Δεν επιτρέπονταν τα αμάξια, μόνο ποδήλατα και φυσικά οι πεζοί στα πεζοδρόμια. Είχε πολύ βλάστηση, πάρα πολλά φυτά, χωρίς καυσαέρια. Ήταν μια χώρα με καθαρό περιβάλλον. Επίσης υπήρχε πολύ μέλι, αλλά και πολλές μέλισσες που τσιμπούσαν τους ανθρώπους. Ίσως γι’ αυτό την ονόμασαν έτσι αυτή τη χώρα.
Η Μελλιούπολη δημιουργήθηκε από μια έκρηξη ηφαιστείου το 8400 π.Χ. Δυστυχώς η χώρα αυτή χάθηκε το 7800 π.Χ. από ένα τεράστιο σεισμό. Όλοι οι κάτοικοι που ζούσαν εκεί έχασαν τη ζωή τους. Όμως ακόμη και σήμερα οι επιστήμονες κάνουν εξερευνήσεις για να βεβαιωθούν αν υπήρξε αυτή η χώρα και όλοι μας έχουμε την ίδια απορία: «Υπήρξε τελικά αυτή η χώρα;». ΕΙ.ΜΕ.

Η Ουρανιούπολη ήταν μια χώρα με πολύ δυνατούς μαχητές. Βρισκόταν στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού και γνώρισε μεγάλη δόξα πριν περίπου 7000 χρόνια.
Η χώρα αυτή ήταν πολύ πλούσια. Οι κάτοικοί της πολεμούσαν σκληρά, αλλά ζούσαν ευτυχισμένοι. Στον τόπο αυτό υπήρχαν μεγάλες πλατείες στις οποίες βρίσκονταν άγρια ζώα, που όμως είχαν εξημερωθεί από τους κατοίκους. Τα σπίτια τους ήταν κτισμένα από χρυσάφι, ρουμπίνια και διαμάντια. Στη χώρα αυτή δεν υπήρχαν σχολεία, διότι υπήρχαν οι μαγικές καραμέλες της γνώσης.
Βασίλισσα της χώρας ήταν η Παναγιώτα, που είχε μια κόρη, την πριγκίπισσα Ουρανία. Η Βασίλισσα λάτρευε τόσο πολύ την κόρη της, που έδωσε σ’ αυτήν το όνομά της, Ορανιούπολη.
Ξαφνικά επιτέθηκε στη χώρα ο στρατός της Γεωργούπολης, με αρχηγό τον Γεώργιο και τον πατέρα του Ποσειδώνα, θεό της θάλασσας. Από την πρώτη στιγμή της μάχης φαινόταν ότι οι μαχητές της Ουρανιούπολης θα κερδίσουν τους αντίπαλους πολεμιστές που τους είχαν επιτεθεί. Τότε, όμως, ο πανίσχυρος Ποσειδώνας, προκειμένου να σώσει το γιο του, προκάλεσε κατακλυσμό. Η Ουρανιούπολη ήταν πια παρελθόν.
Η χώρα αυτή ήταν τόσο σπουδαία που έδωσε το όνομά της στη σημερινή Ουρανούπολη. ΟΥ.ΜΠ.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η χώρα της «Λουλουδούπολης», όπου ζούσαν καλοί άνθρωποι και πολλά ωραία φυτά.
Δημιουργήθηκε το 1852 από ένα μεγάλο σεισμό, όταν χωρίστηκε ένα κομμάτι από την Γαλλία. Μόλις το έμαθαν οι Γάλλοι ζήλεψαν και ήθελαν να την κατακτήσουν, γιατί ήταν όμορφη και πλούσια χώρα. Οι Γάλλοι είχαν πολύ δύναμη, ενώ οι άνθρωποι της Λουλουδούπολης δεν είχαν. Όταν ο βασιλιάς της Λουλουδούπολης το έμαθε, έστειλε ένα μήνυμα που έλεγε ότι η Λουλουδούπολη και η Γαλλία θα γινόντουσαν μια χώρα μαζί. Ο Γάλλος βασιλιάς, βέβαια, συμφώνησε, γιατί η Λουλουδούπολη ήταν μια πλούσια χώρα.
Όταν φτιάξανε τα χαρτιά και τις συμφωνίες, έγινε ένας μεγάλος σεισμός και η Λουλουδούπολη βυθίστηκε στον Βόρειο Ωκεανό. Μετά από λίγα χρόνια πάνω από τη Λουλουδούπολη εμφανίστηκε ένα ηφαίστειο, το οποίο εξερράγη τρεις τέσσερις φορές. ΚΩ.ΔΕ.

Μακριά από εδώ, στον Ινδικό Ωκεανό, δημιουργήθηκε το 261 π.Χ. το πιο μικρό νησί του κόσμου και ονομάστηκε Υπερβολιούπολη.
Πήρε το όνομά της από τους ιδρυτές της, οι οποίοι ήταν πολύ υπερβολικοί. Συνεχώς είχαν κάποιο λόγο να μαλώνουν για διάφορα. Μια μέρα που το νησί άρχισε να μαζεύει κόσμο, δημιουργήθηκαν δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις: οι Υπεβολιούχοι και οι Υπερβολιόφτωχοι. Τότε άρχισαν πολύ εμφύλιοι πόλεμοι. Οι διαμάχες αυτές κράτησαν περίπου δύο αιώνες, ώσπου ένας σοφός άνθρωπος, που έκανε πολλά ταξίδια και γνώριζε πολλά για τους πολιτισμούς, πρώτη φορά έβλεπε τόσο μίσος ανάμεσά τους. Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, αν και γέρος κατάφερε με τα λόγια και τις πράξεις του να κάνει τις καρδιές των κατοίκων της πόλης όχι μόνο φίλους αλλά να προσέχουν και να σέβονται τους άλλους όπως έχει δημιουργηθεί για να κάνει ο άνθρωπος.
Όμως, τρεις αιώνες μετά οι άνθρωποι του νησιού άρχισαν να ξαναμαλώνουν για κάτι που ούτε και οι ίδιοι δεν ήξεραν τι ήταν. Αυτή τη φορά όμως κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει το μίσος ανάμεσά τους. Έτσι, μετά από πολλούς πολέμους, το τόσο μικρό νησί είχε πια φτάσει στο τέλος του.
Το νησί αυτό έμεινε για πολλά χρόνια στην ιστορία. Με τον καιρό, όμως, οι άνθρωποι το ξεχνούσαν, πολλοί νόμιζαν πως είναι μόνο ένας παλιός μύθος.
Πολλοί ακόμη αναρωτιούνται, αυτός ο μύθος είναι πραγματικότητα; ΕΙ.ΜΟ.

Η Ιακώβ ήταν ένα νησί στο Μυρτώο Πέλαγος. Γι’ αυτή μιλάει πρώτη φορά ο Πλάτωνας. Οι πληροφορίες προέρχονται από τη Στεφανία, όταν ταξίδεψε στην Αίγυπτο. Η Ιακώβ καταποντίστηκε στον ωκεανό πριν από 8.000 χρόνια.
Κάποτε οι κάτοικοί της θέλησαν να κατακτήσουν την Αίγυπτο. Μετά από τα γεγονότα αυτά ακολούθησαν φοβεροί σεισμοί και κατακλυσμοί, και μέσα σε μια μέρα και μια νύχτα ολόκληρο το νησί της Ιακώβ βυθίστηκε στον ωκεανό.
Είχε αναπτυχθεί πλούσια χλωρίδα και πανίδα στο νησί. Οι κάτοικοί της κατασκεύασαν μεγαλοπρεπή τείχη, ιερά ανάκτορα και λιμάνια.
Η Ιακώβ θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα νησιά στην Ελλάδα. ΣΤ.ΤΣ.

Η Γλυκούπολη ήταν μια πόλη που είχαν χτίσει οι άνθρωποι. Μια μέρα έγινε ένας πολύ δυνατός σεισμός και άνοιξε η γη. Σ’ εκείνο το σημείο δημιουργήθηκε ένα ηφαίστειο.
Την άλλη μέρα έγινε πάλι σεισμός, πιο δυνατός, και κάποιοι πήδησαν στη θάλασσα και έφυγαν. Μετά από το σεισμό το ηφαίστειο εξερράγη και η Γλυκούπολη διαλύθηκε. ΚΩ.ΟΜ.

Το νησί Σέρπα ανακαλύφθηκε το 1763 μ.Χ. από τον εξερευνητή Μπάρι Άλλεν στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού.
Το νησί ήταν γεμάτο δράκους με διαφορετικά χρώματα, μεγέθη και δυνάμεις. Το βουνό είχε σπηλιές που ήταν σπίτια των δράκων. Ήταν γεμάτο από μεγάλα δέντρα και άλλα μικρότερα βουνά, όπου τα μωρά και τα θηλυκά κρυβόντουσαν.

Το 1900 μ.Χ. ένας μετεωρίτης έπεσε στη μέση του νησιού και το χώρισε στα τέσσερα. Οι δράκοι που έζησαν πέθαναν από την πείνα, αφού εξαφανίστηκε κάθε είδος φυτού και ζώου που ήταν η τροφή τους. ΛΑ.ΑΘ.